Académie JMG

Vrijdagnamiddag vertrokken we voor een driedaagse reis naar het midden van Mali, naar de stad Mopti, ook genaamd “Venetië van Mali”. Na een vermoeiende, maar prachtige busreis van 6 uur kwamen we na 440 km aan op onze tussenstop in San. We overnachten daar in de kleedkamers van het voetbalstadion. Een dunne matras op de grond en een ventilator volstonden voor een korte nachtrust. De volgende ochtend speelden zowel promo 1 als 2 een oefenwedstrijd tegen de plaatselijke 2de klasser. Promo 1 speelde gelijk, promo 2 won overtuigend. Na een rijstmaaltijd in het restaurant vertokken we voor nog eens 240 km tot in Mopti. De vermoeiende en hete busreis, de korte nacht en het eentonige eten, deed het moreel van enkelen geen deugd.
Op weg naar Mopti was de natuur adembenemend mooi. Groene natuur en veel water, een oase van pracht. Aangekomen in Mopti kregen we een schaarse maaltijd aangeboden en gingen we slapen in het voetbalstadion. De airconditioning maakte het gebrek aan een bed draaglijk.
De vermoeidheid en het gebrek aan essentieel comfort was een grote test voor vele van onze Academiciens. Daarenboven hadden enkelen last van fysieke ongemakken, mentaal moeilijk om dragen.
We maakten in de voormiddag een overgetelijke boottocht op de Niger, een immense rivier. We bezochten een authentiek Malinees dorp. Materiêle armoede, maar zoveel menselijke rijkdom. Een beeld dat voor eeuwig in ons geheugen staat gegrift.
Het uitzicht op een zoveelste rijstmaaltijd, de vermoeidheid en de fysieke averij leek voor sommigen wel een zware klim. Nog een wedstrijd ’s avonds in 30 gaden in het mooie stadion van Mopti, stond voor de trainers symbool voor het beklimmen van de top van de Himalaya. Vele spelers hebben deze kaap genomen, het zal hen veranderen als mens. Ondanks de vermoeidheid en ondere ongemakken speelden zowel promo 1 en zeker promo 2 een goede wedstrijd op basis van ons snelle en creatieve spel.
Maandagochtend vertrokken we om 5u30 voor een reis van 670 km naar Bamako. De stilte in de bus was tekenend voor de vermoeidheid van iedereen. Bovendien viel de bus in panne en verloren we veel tijd onderweg. Na een slopende rit van maar liefst 16 uur bereikten we de thuisbasis in Bamako.
Na een stevige maaltijd ging het licht even uit.
Iedereen stelt het goed, nog een paar stevige trainingsdagen en we kijken stilaan uit naar de terugreis.
Spoedig krijgt u de beelden te zien van deze mooie reis.