Académie JMG

Hieronder de foto’s van de matchen. Ondanks de nederlagen tegen de stevigere en oudere Academiciens van Mali, voelen we ons toch ook winnaar door ons zeer intelligente, collectieve en creatieve spel.

Wie ben je eigenlijk, coach Lambert?

Ik ben een opvoeder van 56 jaar, ik heb 3 dochters. Ik ben assistent van Jean Marc Guillou sinds 1984. Ik was zelf speler op laag niveau, maar gepassioneerd door het voetbal. Ik begon jongeren te trainen toen ik 17 jaar was, dus ik ben al bijna 40 jaar trainer.
Ik haalde mijn diploma van opvoeder in Frankrijk, maar ik deed veel stages in Engeland. Maar de beste stage ooit was die met JMG. Een diploma is een stuk papier, het wil niets zeggen, de dagelijkse praktijk telt. Voor de ouders is het papier het bewijs dat ze de studies betaald hebben.

Hoe leerde je Jean Marc Guillou kennen?

Via de voorzitter van ASEC, de ondersteunende club in Ivoorkust. Het was tijdens een etentje. Ik kende de speler Jean Marc Guillou via de media, we hielden van zijn spelstijl. Het was een schok om hem in het echt te zien. Via onze ontmoetingen en gesprekken, ontdekte hij mijn passie voor het voetbal.
Nu zijn we bijna zoals broers. Je aanvaardt zijn filosofie of niet, we zijn allen volgelingen van zijn méthode

Wat was juist zijn méthode?

Binnen zijn filosofie, het spel, de eenvoud die me aantrok. Hij toonde mij hoe talent door te werken zichzelf een groot plezier kan doen en ook aan de anderen. Tijdens zijn opleiding ben je na een verloren match, nog steeds winnaar.

Wat doe je nu in de Academie JMG in Bamako?

Ik ben opvoeder in het internaat. Jean Marc Guillou houdt zich bezig met de verdere ontwikkeling van het project JMG en de structuur en financiën van de Academie in Mali.
Een kind verdient een goede opvoeding, normaal gezien gegeven door de ouders. We geven het beste van onszelf voor hen. Autonoom leren worden, de eenvoud van het leven tonen, de juiste waarden,….

Het belangrijkste, is dat het talent of de opvoeding?

Dat is een zeer doordachte vraag! Het talent zonder opvoeding is niets waard. Opvoeding ten dienste van talent, maakt een goede speler.

Kan je een vergelijking maken tussen de Ivoorkust en nu?

Het is gewoon een bevestiging van de kijk van Jean Marc Guillou op het voetbal. Nu gebruiken we de ervaring van toen om nog dingen te verbeteren. We moeten nog toegewijder zijn in de opvoeding, we moeten goede mensen vormen.

Wat denk je over de Belgische Academie JMG?

Door haar geografische ligging, middenin het professionele milieu, omgeven door grote voetballanden als Frankrijk, Duitsland,…. zal iedereen de methode en het fenomeen JMG ontdekken. Als de Belgen weten het talent te ontplooien dat we kennen, zal deze Academie een locomotief worden. Ik wens jullie veel succes, ik ben 100% zeker dat jullie zullen slagen.

Heb je nog een boodschap van de Belgische spelers en ouders?

Ik zou voornamelijk aan de ouders willen zeggen dat ze vertrouwen moeten hebben in de opvoeders en trainers aan wie ze hun kind toevertrouwen en dat ze hun laten werken met respect voor de regels opgesteld in de Academie. De spelers brengen zeer veel tijd door met de trainers, die gepassioneerd zijn en het beste van zichzelf geven. Geef ze vertrouwen. Op die manier zal ieder ouder zien gebeuren wat hij hoopt voor zijn kind.

De spelers kregen rust na de vermoeiende trip naar Mopti. Toch hielden sommigen zich nuttig bezig.

Gezellig tafelen

Een beetje spelen

Lekker plonsen

Een beetje gamen

De was doen

Ontbijten

Lekker douchen

Samen SMS’en

Chineeske spelen

Een handwasje doen

Uitslagen:
Promo 2 – San: 18-3
Promo 1 – San: 3-3
Promo 2 – Mopti: 7-2
Promo 1 – Mopti: 1-8

Bezoek aan een weverij

Bezoek aan een oude moskee

Bezoek aan een dorp

Boottocht op de Niger

Vrijdagnamiddag vertrokken we voor een driedaagse reis naar het midden van Mali, naar de stad Mopti, ook genaamd “Venetië van Mali”. Na een vermoeiende, maar prachtige busreis van 6 uur kwamen we na 440 km aan op onze tussenstop in San. We overnachten daar in de kleedkamers van het voetbalstadion. Een dunne matras op de grond en een ventilator volstonden voor een korte nachtrust. De volgende ochtend speelden zowel promo 1 als 2 een oefenwedstrijd tegen de plaatselijke 2de klasser. Promo 1 speelde gelijk, promo 2 won overtuigend. Na een rijstmaaltijd in het restaurant vertokken we voor nog eens 240 km tot in Mopti. De vermoeiende en hete busreis, de korte nacht en het eentonige eten, deed het moreel van enkelen geen deugd.
Op weg naar Mopti was de natuur adembenemend mooi. Groene natuur en veel water, een oase van pracht. Aangekomen in Mopti kregen we een schaarse maaltijd aangeboden en gingen we slapen in het voetbalstadion. De airconditioning maakte het gebrek aan een bed draaglijk.
De vermoeidheid en het gebrek aan essentieel comfort was een grote test voor vele van onze Academiciens. Daarenboven hadden enkelen last van fysieke ongemakken, mentaal moeilijk om dragen.
We maakten in de voormiddag een overgetelijke boottocht op de Niger, een immense rivier. We bezochten een authentiek Malinees dorp. Materiêle armoede, maar zoveel menselijke rijkdom. Een beeld dat voor eeuwig in ons geheugen staat gegrift.
Het uitzicht op een zoveelste rijstmaaltijd, de vermoeidheid en de fysieke averij leek voor sommigen wel een zware klim. Nog een wedstrijd ’s avonds in 30 gaden in het mooie stadion van Mopti, stond voor de trainers symbool voor het beklimmen van de top van de Himalaya. Vele spelers hebben deze kaap genomen, het zal hen veranderen als mens. Ondanks de vermoeidheid en ondere ongemakken speelden zowel promo 1 en zeker promo 2 een goede wedstrijd op basis van ons snelle en creatieve spel.
Maandagochtend vertrokken we om 5u30 voor een reis van 670 km naar Bamako. De stilte in de bus was tekenend voor de vermoeidheid van iedereen. Bovendien viel de bus in panne en verloren we veel tijd onderweg. Na een slopende rit van maar liefst 16 uur bereikten we de thuisbasis in Bamako.
Na een stevige maaltijd ging het licht even uit.
Iedereen stelt het goed, nog een paar stevige trainingsdagen en we kijken stilaan uit naar de terugreis.
Spoedig krijgt u de beelden te zien van deze mooie reis.

Afrika is niet Europa. Dat kunnen we wel zeggen na de eerste week hier in Mali. Op alle vlakken is het hier anders. Wat opvalt is dat alles hier puur is, het leven, de mensen. Van de luxe naar de eenvoud vraagt van de meesten een aanpassing. Materiële en lichamelijke ongemakken horen hier bij, maar ieder trekt goed zijn plan. Dankzij deze stage kunnen we ons enorm verbeteren op sportief vlak en als mens leren wat de echte waarden zijn in het leven.

De volgende dagen (vrijdag tot maandag) maken we een kleine rondreis door Mali. Dinsdag kan u een verslag lezen van onze uitstap.

In ieder geval krijgt u hier nog een paar beelden van het dagelijkse leven in Bamako.

Studeren op het veld

jongleertest

Knappe gasten

Gaan shoppen

Stoere kerel

Ontbijt

Mr Guillou is aangekomen

Lekkere choco

Dat smaakt

Is er nog brood?

Alfons en Youssef naar de supermarkt